از دیروز صبح كه نعیمه زنگ زد و گفت تو پارك ملت قراره ساندویچ شترمرغ درست كنن به طول 1500 متر و از "گینِس" هم قراره بیان برای ثبت ركورد، كلی هیجان زده بودم كه بالاخره یه اتفاقی داره تو ایران می افته و من هم می تونم برم ببینم.
ولی وقتی رسیدیم اونجا از هرچی زندگیِ ‌پشیمون شدم. آخه خدا! چرا ما ایرانیا تا این حد می تونیم بی فرهنگ باشیم؟؟؟
پس كو اون فرهنگ 2500 ساله كه هی ازش دم می زنیم؟
چرا وقتی می دونیم كه از چند تا كشور اومدن واسه پخش خبر هم نمی تونیم یه كم جلوی خودمون رو بگیریم؟
اصلا اجازه‌ی اینكه ساندویچ به 1500 متر برسه رو ندادن و تقسیمش كردن.
جالب اینجا بود كه دست بعضیا یه كیسه‌ی پر ساندویچ بود و بعضیا هم كه  گرفته بودن از طعم شترمرغ خوششون نیومده بود و گوشه و كنار پارك ساندویچشون رو پرت كرده بودن. اونقدر بوی بدی از قسمت های مختلفی كه ساندویچ رو پخش می كردن می اومد كه آدم حالش بد می شد.
تا وقتی ما اونجا بودیم به زور پلیس، مسئولین ثبت تونسته بودن 700 متر رو اندازه بگیرن.
آخه چرا باید یادمون بره كه ما هرچقدر گشنه، هر چقدر فقیر، ولی یه چیزی به عنوان شأن و كلاس اجتماعی داریم كه نباید به راحتی اون رو زیر پا بذاریم.
تا كی نگاه كشورها رو روی خودمون به عنوان جهان سوم تحمل كنیم، نكنه دیگه برامون مهم نیست كه یه روزی صاحب فرهنگی بودیم كه الان هم اگه لازم بشه پُزش رو می دیم پیش غریبه ها...
من كه واقعا خجالت كشیدم.
بقیه‌ی آدمایی كه اونجا بودن رو نمی دونم...


[ جمعه 26 مهر 1387 - 18:50 ]
[ویرایش شده در : شنبه 27 مهر 1387 - 00:30]

[ پیام ()|| رضوانه ] [] [لینك ثابت]

+ چه کردی با خودت رهبر؟
+ در راستای سکوت مقام تشریفاتی او
+ همدان- بقعه ی استر و مردخای
+ فیس بوک باز شد
+ عماد خراسانی
+ وبلاگ متنوع ما
+ روز معلم
+ چگونه خود را پیش همسر ضایع كنیم؟ یا من و فرامرز پایور
+ اسفند 87
+ یزدنامه
+ یزد
+ امید ایران
+ فضا
+ خواهر ناز كوچولو
+ مامان! تو چقدر خِرِفتی!

---

صفحات :